گلابی‌های زمان

پروانه‌ای بال‌هایش را برهم زد
در دوردست‌ها باران بارید
قلبم را پای درخت شوکران کاشتم
فرشته‌ای با بال‌هایی به رنگ نیلوفر کبود
اشک ریزان
گلابی‌های زمان را از درخت خاطرات بر می‌چید
بر لبهٔ سیاه‌چاله‌های فراموشی ایستاده بودم
که زمان در میان فضا خم شد
و بوسه‌ای از لبانم برگرفت

Advertisements

6 پاسخ to “گلابی‌های زمان”

  1. مهرنوش Says:

    فراموشی و بوسه زمان!
    میفهممش.

  2. محمد Says:

    مطابق معمول… هیچ چیز نمی توانم گفت جز اینکه عالی بود…

  3. اکالیپتوس Says:

    سلام

    عمیق بود و زیبا

  4. مهرنوش Says:

    الانم بعداز سه سال مینویسم: از داشتن دوستی مثل تو خوشحالم 🙂
    سلام
    ممنون دوست خوبم!

  5. مسافر Says:

    سلام.
    خدا كنه هميشه موقعي كه دچار فراموشي يا خستگي مي‌شيم، وجود خاطره‌هاي خوب باعث بشه كه با زمان و مكان همزيستي مسالمت آميز رو دوباره تجربه كنيم… احتمالا اين گلابيه بايد خوشمزه باشه.
    شاد و موفق باشيد.

  6. nazanin Says:

    merrrrrrrrccccccccc pesar khaleye golam . kheili ghashang bood . az kalameye golabi hamishe khandam migereft vali alan be fekr fooroo bordatam !

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: