نقطه بی‌بازگشت

چه بی‌رحم است دنیای بزرگ‌سالان. دروغ‌گو و متظاهر. دوست‌داشتنشان هم بزرگ‌سالی است. تنها در ظاهر به یکدیگر لبخند تحویل می‌دهند، هم‌دیگر را با الفاظ زیبا خطاب قرار می‌دهند، اما در درون می‌دانند که تمام این‌ها دروغی بیش نیست. تنها کودکان خوشحال هستند، چرا که هنوز نمی‌شناسند دنیای بزرگ‌سالانشان را. تصور می‌کنند واقعا مورد محبت هستند و با تمام وجودشان به دیگران عشق می‌ورزند.

من را هم به این منجلاب کشانیده‌اند. اما من کسی را نداشتم که به من بیاموزد چگونه مانند دیگر انسان‌ها باشم، دروغ‌گو و دورو. یادنگرفته‌ام چگونه کودک نباشم. و چه بی‌رحمانه است دیدن پدر و مادری که به فرزند خویش می‌آموزند که فراموش کند چه کسی بوده و از کجا آمده است و به روش خودشان او را برای زندگی در دنیای بزرگ‌سالی آماده کنند.

کودکان بزرگ می‌شوند و یاد می‌گیرند که چگونه انسان نباشند و من را که از این قطار تندرو جا مانده‌ام در پشت‌سر خود باقی می‌گذارند. زمان می‌گذرد و من به دنبال کودکان بیشتری می‌گردم تا با آنان باشم و شاهد از بین رفتن کودکی‌شان. می‌گردم و می‌گردم تا شاید به بزرگ‌سالی بر بخورم که کودکی خود را فراموش نکرده باشد. چه وحشتناک است. هیچ کس کودکی خود را آن طور که بود به خاطر نمی‌آورد. همه به دنبال گمشده‌ای می‌گردند که سالیان قبل افرادی دیگر آن را نابود کرده‌اند. و حال اینان نیز همین کار را با فرزندان خویش می‌کنند.

شکل دیگری نمی‌تواند باشد. چرا که دیگر کسی بیاد نمی‌آورد چگونه باید دوست دیگری باشد. چطور می‌توان با یک سلام دوست شد، با یک لبخند تمام محبت خود را به دیگری بخشید و چگونه هنگام جدایی برای این دوست تازه اشک ریخت.

مرا هم وارد این دنیای کثیف کرده‌اند. ولی کسی به من یاد نداده بود بزرگ‌سال باشم. دیگر سلام به معنی دوست بودن نیست. لبخند یعنی فقط دارم تحملت می‌کنم. می‌خواهم به پیش بروم اما نمی‌دانم چگونه باید نقاب بر چهره نهاد و خود نبود. می‌خواهم بازگردم، اما دیگر دیر شده است. از نقطه بی‌بازگشت عبور کرده‌ام. برای همیشه گم شده‌ام …

Advertisements

5 پاسخ to “نقطه بی‌بازگشت”

  1. محمد Says:

    با یادآوری اش، تلخی این حقیقت را به کامم نشاندی…

  2. nazanin Says:

    narahat konandas vali Aidin man adamaee ke doos dashtaneshoon vaghehee hast ro ham peida kardam . hich vaght adamaye motezahero doost nadashtam va hamoon joori ke ghablan goftam rahat mitoonam doost besham , vali delam nemikhad har kasi doostam bashe . baram roo rasti mohemme va inke kheili be zaher tavajjoh nakone

  3. مسافر Says:

    سلام…… خوبه آدم در بزرگسالي هم پايبند به چيزايي باشه كه ناشي از صداقت كودكانه ست ولي چه بخواهيم و چه نخواهيم طبيعت رسمش اينه كه حداقل از لحظ جسمي رشد كنيم و از دنياي كودكي فاصله بگيريم…. بزرگسالي خوبه كه بزرگ باشه و از اين آدما هنوز هم هست. اونا رو هم كودكان دوست دارن و هم بزرگسالان…. سخت نگير، واسه خودت راحت باش بي خيال نقطه ها.
    شاد و موفق باشي.

  4. مهرنوش Says:

    » از آن خنده های کودکانه که داشتیم و زیور زندگیِ بی آرامِ ما بود اینک جنبشی نامحسوس بر لبهای خشک من بر جای نمانده است»

  5. نیلی Says:

    به نظر من الان رو دنیای بجه ها هم نمی تونی خیلی حساب کنی…اونجا هم دروغ کم نیست و بچه های متظاهر روز به روز بیشتر می شوند

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: